پزشكى ، براى تحصيل عازم تهران شد . « 1 » در تهران چند سالى نزد پزشكان معروف آن زمان چون « آقا بابا رشتى ملك الاطباء » متوفى 1289 ه . ق ، « ميرزا سيد رضى سمنانى حكيمباشى نظام » متوفى 1304 ه . ق و « ميرزا ابو القاسم اصفهانى سلطان الحكماء » متوفى 1322 ه . ق كه از اطباء خاص ناصر الدّين شاه بودند ، « 2 » به تحصيل و تكميل طب قديم پرداخت و پس از اينكه اجازهنامههايى از هريك از آنان گرفت و ملقب به « صدر الاطباء » شد « 3 » به همراه امير حسين خان شجاع الدوله حاكم قوچان و رئيس ايل زعفرانلو كه در تهران بود به قوچان رفت و پزشك مخصوص وى گرديد پس از هفت سال اقامت در قوچان به مشهد آمد و در همين شهر مقيم گرديد و مدت پنجاه سال به طبابت اشتغال داشت و در اين رشته در خراسان شهرتى يافت وى سالها در يكى از غرفههاى صحن نو ( آزادى ) به كار طبابت مشغول بود . « 4 » نامبرده مردى خودساخته و جدى بود .
وى در سال 1302 ه . ش در نودسالگى در مشهد درگذشت . « 5 »
فرزندش ابراهيم شاملو « دبير اعظم » شاعر و خطاط بود و مدتى كارگزارى قوچان و نيشابور را به عهده داشت و در 25 بهمنماه 1346 ه . ش درگذشت . « 6 »
محمد جواد هوشيار
هامش
( 1 ) - مهدى بامداد : شرح حال رجال ايران 5 / 171 .
( 2 ) - همان 3 / 20 .
( 3 ) - همان 5 / 171 - 173 .
( 4 ) - مصاحبه با نوه ايشان ( فريدون شاملو ) .
( 5 ) - همان 5 / 173 .
( 6 ) - على اكبر گلشن آزادى : صدسال شعر خراسان / 316 .