رهسپار گرديد و پس از اخذ تخصص در رشتهء بيمارىهاى كودكان و گذراندن دورهء « مالارياشناسى » از ايتاليا به ايران بازگشت . در سال 1316 پس از پايان خدمت نظام ، مأمور تأسيس بهدارى خراسان گرديد و همزمان با آغاز جنگ دوم جهانى ، رياست بيمارستان امام رضاى مشهد را به عهده گرفت و براى جبران كمبود پزشك در خراسان و تأسيس آموزشگاه عالى بهدارى كه هستهء اوليهء دانشگاه فردوسى را تشكيل مىداد ، اقدام نمود . پس از تأسيس دانشكدهء پزشكى مشهد و دانشگاه فردوسى به مدت 28 سال ضمن تدريس ، رياست مؤسسات علمى را نيز به عهده داشت .
در سال 1342 به نمايندگى مردم مشهد به مجلس شوراى ملى رفت و چون عنوان استادى دانشگاه تهران را يافته بود ، در آن دانشگاه به تدريس پرداخت و در سال 1350 بازنشسته شد . از جمله مشاغل اجتماعى او مىتوان به اين موارد اشاره نمود : رياست جمعيت شير و خورشيد سرخ مشهد ( 1327 - 1339 ) ؛ تأسيس درمانگاه خيريه رازى در مشهد ( در زمان جنگ جهانى دوم ) ؛ رياست جمعيت حمايت از جذامىهاى مشهد ، عضويت در هيئتمديره انجمن مبارزه با سل در مشهد ؛ عضويت در هيئتمديره انجمن تعاون بهداشتى در مشهد . « 1 »
دكتر سامىراد در سال 1368 ه . ش در مشهد درگذشت و در حرم مطهر رضوى دفن گرديد . « 2 »
هامش
( 1 ) - مريم آقا شيخ محمّد ، گلزار مشاهير زندگينامه درگذشتگان مشاهير ايران / 356 .
( 2 ) - قدرت اللّه روشنى زعفرانلو : سفرنامههاى لهام الدوله بجنوردى / 170 - 171 .