مانده از او مىتوان گفت كه از شاعران مديحهگو و مرثيهسراى اهل بيت عصمت و طهارت است .
قبرش ميان صحن عتيق مقابل ايوان طلا است و لوح سنگ قبرش از سنگ خاراى ممتاز بسيار بزرگ مىباشد .
اين اشعار از اوست :
در يگانه درياى مجمع البحرين * به خون تپيده كرب و بلا امام حسين
نه ذو الجناح دگر تاب استقامت داشت * نه شاه تشنه لبان پرجلال طاقت داشت
هوا ز جور مخالف چو قيرگون گرديد * عزيز فاطمه از اسب سرنگون گرديد
بلندمرتبه شاهى ز صدر زين افتاد * اگر غلط نكنم عرش بر زمين افتاد « 1 »
رسول سعيدىزاده
مؤذّن - محمّد على - جلد اول موسوى گرمارودى - محمد على - جلد اول
( 125 ) مولانا خيالى ( - 951 ه . ق )
مولانا خيالى شاعر تركزبان دوره صفوى . او مردى فقير و درويش ، نيك نفس ، خيرخواه و از نزديكان سام ميرزا صفوى ( 984 ه . ق ) بود . وى سال 951 ه . ق در قزوين درگذشت و در مشهد مدفون گرديد . ديوان اشعارش بيشتر در قالب غزل ، قصيده و مثنوى است .
از اوست :
نارنجىلباس ايچره گلور اول مه تابان * التونغه توتوليمش شانه سين بير دور غلطان
دردر آسلو سر گوشنيده نگار و نك * يا اى له قرين بولميش ايكى كوكب رخشان « 2 »
محمد جواد هوشيار
هامش
( 1 ) - محمد هاشم خراسانى : منتخب التواريخ / 706 ؛ حسين عمادزاده اصفهانى : زندگانى حضرت امام على بن موسى الرضا عليه السّلام 2 / 345 .
( 2 ) - سام ميرزاى صفوى : تذكره تحفه سامى / 347 - 348 .