جانب مادر نوهء مرحوم ملّا عبد اللّه واعظ تبريزى بود كه نسلا بعد نسل از وعاظ به نام تبريز به شمار مىرفتند .
وى به سال 1310 شمسى در مشهد متولد شد ، تحصيلات ابتدايى را در سمنان و حضرت عبد العظيم گذرانيد .
پس از رفتن متّفقين از ايران در التزام پدر از رى به مشهد آمد و در مدرسهء خيراتخان و بعد در مدرسهء نوّاب به تحصيل علوم اسلامى مشغول شد و قسمت عمدهء ادبيات را نزد اديب نيشابورى فراگرفت . سطح را نزد مرحوم حاج سيد احمد مدرس و مرحوم پدرش شروع نمود . لمعتين و قوانين و معالم و بعد رسائل و مكاسب و كفاية الاصول را از محضر پدر و حاجّ شيخ هاشم قزوينى استفاده كرد و در سال 1368 ه ق از مشهد به قصد ادامهء تحصيل به قم رفت . در آنجا از محضر حضرت آية اللّه العظمى بروجردى و آية اللّه داماد و فقه و اصول امام خمينى و از درس فلسفه و تفسير علّامه استفاده برد . در خلال اين مدت به همراه پدر به عتبات عاليات و مكهء معظمه و مدينهء منوّره مشرف شد . بعد از سفر حج موقتا به مشهد مراجعت نمود و بنا به تقاضاى علماى طراز اول مشهد امامت مسجد جامع گوهرشاد و ادامهء برنامهء تفسير پدر به ايشان محول گرديد .
ميردامادى در همين ايام بيش از هفت سال در محضر آية اللّه العظمى ميلانى در مشهد حاضر شده اصول و فقه ايشان را تقرير نمود .
ايشان پيوسته به تحقيق و تتبّع اشتغال داشت . نوشتههاى او بجز تقريرات عبارت است از بعضى رسائل و مقالات راجع به تفسير قرآن كه در كتاب معارف اسلام و ارمغان تشيع به
مشاهير مدفون در حرم رضوى ( فارسي ) — صفحه 457
پدیدآورندگان: غلامرضا جلالى
ص۴۵۷