حضرت رضا عليه السّلام اقامت گزيد . وى ضمن تدريس و بحث و ارشاد مردم به اقامهء نماز جماعت در صحن عتيق و در حرم مطهّر ثامن الحجج قسمت بالاسر مبارك مشغول بود تا اينكه به بيماريهاى مختلف مانند عارضهء كبدى مبتلا شد و حدود يك سال گاهى در بيمارستان و گاهى در منزل بسترى بود .
سرانجام بيمارىاش شدت گرفت و در شب 18 ماه رمضان سال 1393 ه ق دار فانى را وداع گفت . روز بعد جنازهاش با تشييع باشكوه طبقات مختلف ، در ميان اندوه انبوه مردم مشهد در كنار ديوار سمت راست رواق دارالسّلام حرم مطهّر رضوى به خاك سپرده شد .
مرحوم اصفهانى از حشر و نشر با مردم احتراز مىكرد . در اوقات بيكارى به اذكار و نمازهاى مستحبّى و عبادات مختلفه مىپرداخت . همه روز اوايل طلوع آفتاب در وقت مراجعت از حرم بهسوى منزل ، مقدار زيادى نان و پنير در زير عبايش پنهان مىكرد و به نيازمندان و مستضعفان مىداد .
ايشان از تصرف در وجوهات پرهيز مىكرد . حتى زمانى كه در نجف بسر مىبرد ، مرحوم پدرش شهريّهاى برايش تعيين نموده بود ، ايشان در مصرف آن صرفهجويى مىكرد و خانوادهاش در تنگدستى زندگى مىكردند و در آخر هر ماه باقى مانده شهريه را به پدر بازمىگرداند .
تأليفات خطى متعدّدى از وى باقى مانده كه از آن جمله كتابى است به نام « زبدة التأليف » در 19 جلد .
از ايشان يازده فرزند پسر بجا مانده كه سه نفر آنها به نامهاى حجج اسلام سيّد عبد الحميد ، سيّد محمّد و سيّد جعفر در كسوت روحانيّت مىباشند .
غلامرضا جلالى
( 401 ) موسوى تونى - ميرك ( - 1098 ه ق )
ميرك موسوى تونى فرزند مير محمّد اكبر حسينى ، عالم فاضل ، متكلم ،