بر كنار و از كشور اخراج شده بود حوزههاى علوم دينى مجددا رونق يافت و طلاب علوم دينى نيز با خلوص و شوقى وافر رونقبخش مدارس متروك و گرمكنندهء مجالس درس و بحث بودند . علايق مذهبى و روح دانشطلبى ، اين جوان كوشا و مستعد را به حلقهء درس آنان كشانيد . ابتدا در مدرسهء خيراتخان و سپس در مدرسهء دودر و بالاخره در مدرسهء نواب حجرهاى گرفت و در خدمت استادان دانشمند و مبرزى مانند اديب نيشابورى مطوّل و مغنى ، سيّد احمد مدرّس يزدى شرح لمعه ، شيخ هاشم قزوينى رسائل و مكاسب و كفاية الاصول ، شيخ مجتبى قزوينى شرح تجريد علامه و شيخ هادى كدكنى قسمتى از اشارات را فراگرفت و دروس سطح حوزه را در مشهد به پايان رسانيد .
در اواخر سال 1330 ه ش پس از ازدواج جهت تكميل تحصيلات به تهران رفت و در مدرسهء مروى حجره گرفت . وى ضمن تدريس در اين مدرسه تحصيلات دروس خارج حوزه را آغاز نمود . مرحوم مصطفوى در دروس خارج آية اللّه سيّد احمد خوانسارى و شرح منظومه آية اللّه قاضى شركت كرد و دانش خود را در علوم عقلى و نقلى افزايش داد و تصميم گرفت كه اندوختههاى علمى خود را در اختيار نسل جوان قرار دهد . به اين انگيزه از سال 1331 ه ش به خدمت وزارت فرهنگ درآمد و در مدارس دولتى به خدمت مشغول شد .
همت بلند و روحيهء دانشطلبىاش او را به سير درجات علمى بالاتر واداشت و در سال 1332 ه ش به دانشكدهء معقول و منقول تهران ( الهيات كنونى ) راه يافت و پس از سه سال به اخذ دانشنامهء ليسانس در رشتهء معقول و منقول دستيافت . سپس در دورهء دكترى همين رشته به تحصيل پرداخت و در سال 1343 پاياننامهء خود را با عنوان « رابطهء قرآن و نهج البلاغة » گذراند ، و به دريافت درجهء علمى دكترى موفق گرديد .
مشاهير مدفون در حرم رضوى ( فارسي ) — صفحة 426
مساهمون: غلامرضا جلالى
ص٤٢٦