پيوست ، در مشهد بود ، سپس به عراق بازگشت و در انقلاب مردم عراق عليه انگليس كه به رهبرى علما و مراجع صورت مىگرفت ، شركت كرد . او از مشاورين نزديك آية اللّه ميرزا محمّد تقى شيرازى و در شمار تبعيدشدگان به ايران بود و پس از بازگشت تبعيديها ايشان به دعوت مردم به مشهد آمد و در اين شهر ساكن شد .
وى پس از فوت برادر بزرگش ميرزا محمّد آقازاده ، رياست علمى حوزه مشهد را به عهده گرفت و در اين مدت چندبار به قم سفر كرد و مورد احترام مؤسس حوزه قم مرحوم حاج شيخ عبد الكريم حايرى قرار گرفت .
ميرزا احمد در زمان حكومت رضا خان ، علىرغم سختگيرىهايى كه وجود داشت ، در مشهد حوزه درسش را حفظ كرد و پس از شهريور 1320 و سقوط رضا خان ، تصدى حوزه و امور دينى مشهد در شرايطى به عهده مرحوم كفايى گذاشته شد كه قشون روس در مشهد به سر مىبرد و تودهاىها شب و روز فعاليت سياسى داشتند ، او با تشكيل هيئتهاى مذهبى و راه انداختن دستههاى عزادارى و روضه و منبر كه ساليان مديد ممنوع بود ، توانست سدى در برابر نفوذ فرهنگى شوروى به وجود آورد . او تا زمان نهضت ملّى با تودهاىها درگيرى داشت و در مسائل شهر دخالت مىكرد و در دوره نهضت ملّى ، بخصوص با توجه به نقش منفى كه دستههاى مذهبى در سقوط مصدق و تقويت رژيم شاه داشتند ، سخت مورد حمله مخالفين بود و جرايد به ايشان اهانتها كردند و ايشان مدتى به قم سفر كرد و مورد تجليل آية اللّه بروجردى قرار گرفت .
سياستهاى خاص آية اللّه كفايى كه بخصوص سالهاى آخر عمر هماهنگى لازم را با روحانيت مبارز نداشت ، موجب انتقاد شديد آنها و انزواى سياسى وى شد و هرازچندگاهى طلاب حوزه خراسان اعتراضهاى خود را در رابطه با مشى سياسى ايشان به گوش او مىرساندند .
وى در همه طول حيات خود به
مشاهير مدفون در حرم رضوى ( فارسي ) — صفحة 358
مساهمون: غلامرضا جلالى
ص٣٥٨