ضميمه تاريخ علماى خراسان / 283 ، گنجينه دانشمندان 5 / 363 - 364 ، منتخب التواريخ / 700 ، تاريخ آستان قدس / 336 .
ابراهيم زنگنه
( 221 ) شريفى شيرازى - مرتضى ( - 974 ه ق )
مير مرتضى شريفى از دانشوران ايرانى مقيم هند بود و نسبش با سه واسطه به مير سيّد شريف گرگانى ، دانشمند معروف قرن نهم هجرى مىرسد . در علوم رياضى ، منطق ، و كلام دست داشت . مدتى صدارت خراسان به عهده وى بود ، ولى از كار خود كناره گرفت و از شيراز عازم مكه شد و آنجا از ابن حجر عسقلانى علم حديث آموخت و اجازه تدريس يافت ، سپس راهى هند شد و به دكن رفت و ازآنجا به آگره سفر كرد و به تدريس حكمت و منطق و كلام مشغول گرديد .
مير علاء الدّين كافى قزوينى در نفائس المآثر مىنويسد : وى مدت 20 سال در دكن صدارت داشت و سال 971 ه ق از ملازمان اكبر شاه گرديد و مورد احترام او قرار گرفت ، تا اينكه روز چهارشنبه 21 جمادى الآخر سال 974 ه ق در شهر دهلى به رحمت حق پيوست و جنازهاش در جوار امير خسرو دهلوى ( م 725 ه . ق ) به خاك سپرده شد ، ولى پس از چندى بدن او را به مشهد منتقل و در جوار امام هشتم عليه السّلام دفن كردند . از او كتاب فقهى منظوم و ديوان غزلى بر جاى مانده است و اين بيت از شعرهاى اوست :
خاطر جمع ز اسباب ميسر نشود * تخم جمعيت دل ، تفرقه اسباب است
كاروان هند 1 / 633 - 635 ، تاريخ نظم و نثر در ايران / 682 ، تذكره هفتاقليم 1 / 233 ، تاريخ تذكرههاى فارسى 3 / 380 ، اكبرنامه 2 / 220 - 221 ، اعيان الشيعة 10 / 117 .
ابراهيم زنگنه