انسانى وارسته و پايبند به فرائض دينى بود و نسبت به كسانى كه در امور دينى بىتوجه بودند برخورد مىكرد و آنها را امر به معروف و نهى از منكر مىنمود .
چون در كربلا بيت معظم پدرش محل مراجعات مردمى بود ، خدمت به پدر بزرگوارش را ترك ننمود و همواره در رسيدگى و پاسخگويى مراجعات مردم به خصوص افراد مستمند و سادات معظم و بىبضاعت همت فراوان به خرج مىداد تا جايى كه از آبروى خود مايه مىگذاشت . در امور دين بههيچوجه ملاحظه افراد را نمىكرد و همواره به وظايف دينى خود عمل مىنمود . از ديگر ويژگىهاى وى برپايى مجالس ذكر توسل به خاندان عصمت و طهارت بود به خصوص ايام شهادت ابا عبد اللّه الحسين عليه السّلام و ياران با وفاى او ، خود به منبر مىرفت و ياد و خاطره آنها را گرامى مىداشت .
در سال 1359 ش به دليل فعاليتهاى اجتماعى و دينى كه ناخوشايند رژيم بعثى صدام حسين بود از عراق اخراج و روانه ايران شد و در مشهد مقدس سكونت اختيار نمود .
حاج شيخ محمّد حسن سيبويه به علت شكنجههاى روحى و ضعف مزاج مبتلا به بيمارىهاى گوناگون شد و در 22 صفر 1401 / 10 / 9 / 1359 دعوت حق را را لبيك گفت و به سراى ابدى شتافت . پيكر پاكش پس از تشييع جنازه و اقامه نماز توسط آية اللّه عظمى سيد عبد اللّه شيرازى رحمه اللّه در صحن آزادى به خاك سپرده شد .
اطلاعات ارائه شده از حجة الاسلام محمد رضا سيبويه .
سيد قصير - رضوى - محمّد
( 216 ) سيستانى - زين العابدين ( - 1355 ه ق )
سيّد زين العابدين ، فرزند سيّد محمّد رضا حسينى و برادر آية اللّه حاج سيّد على سيستانى از علما و دانشمندان قرن چهاردهم هجرى است . از ائمه