خدمت آية اللّه آقا ميرزا مهدى اصفهانى و سه سال محضر آية اللّه حاج آقا حسين قمى و يك سال درس آية اللّه شيخ موسى خوانسارى را كه همهء آنها از فحول علماى شيعه در قرن 14 هجرى بودند درك كرد و از آيات عظام ميرزا محمّد حسين نائينى ، سيّد ابو الحسن اصفهانى و ميرزا محمد آقازاده اجازه اجتهاد و از شيخ آقابزرگ تهرانى و علامه سمنانى صاحب « حكمت بو على » و آية اللّه العظمى حاج آقا حسين بروجردى اجازه روايى دريافت كرد .
مرحوم دامغانى از سال 1336 ه ق در مشهد حوزه درس قوانين ، شرايع ، رياض ، رسائل ، مكاسب و كفايه داشت و از سال 1356 ه ق پس از واقعه مسجد گوهرشاد در منزل خود منزوى گرديد و هيچ شغلى را اعم از تدريس در دانشگاه يا فعاليتهاى قضايى نپذيرفت ، هرچند در بازسازى حوزه مشهد پس از شهريور 1320 ه ش از فعالين بود .
سجاياى اخلاقى و صراحت لهجه و اجتناب از هرگونه تظاهر از مشخصههاى برجسته روحى مرحوم آية اللّه دامغانى بود . از اقدامات اجتماعى ايشان مىتوان به مرمت مسجد جامع دامغان در سال 1381 ه ق اشاره كرد . ايشان دهم تير سال 1360 ه ش / 27 شعبان 1401 ه ق در مشهد درگذشت و در دار الزهد حرم مدفون گرديد .
گنجينه دانشمندان 7 / 105 - 108 ، اطلاعات دفتر شعبه مدفونين حرم مطهّر و يادداشتهاى آية اللّه حاج شيخ محمّد رضا مهدوى دامغانى
غلامرضا جلالى
( 144 ) درچهاىزاده - سيد ابو العلى ( - 1339 ه ش )
آية اللّه حاج سيد ابو العلى درچهاىزاده فرزند ارشد آية اللّه العظمى سيد محمد باقر درچهاى ، در حوزهء نجف به تحصيل پرداخت و به دريافت اجازه