داشتند .
آية اللّه خالصى مرد ميدان سياست بود و آن را از امور دينى جدا نمىدانست و در امور جارى كشورش شركت داشت و در برابر سلطهء اجانب سخت مىايستاد . در نهضت مشروطيت و برپايى نظام پارلمانى در ايران و استانبول نقش مهمى ايفا كرد . وى سالها با نفوذ و حضور انگليس در عراق مبارزه نمود و شب سهشنبه 10 ذيقعده 1341 ه ق به دستور دولت استعمارى انگليس دستگير و از عراق به جزيره « هنگام » هند تبعيد شد ، ولى به علت تظاهرات مسلمانان در مخالفت با تبعيد ايشان ، وى پيش از پياده شدن از كشتى به يمن برگردانده شد و در مراسم حج ازآنجا به حجاز رفت . در مكه از سوى هيئتهاى ايرانى كه از سوى دولت ايران اعزام شده بودند به ايران دعوت شد .
وى هنگام پياده شدن از كشتى در بندر بوشهر ، هدف حمله مسلحانه يكى از افسران انگليسى قرار گرفت .
علماى مقيم عتبات در اعتراض به اين حادثه به ايران آمدند . آية اللّه نائينى و سيّد ابو الحسن اصفهانى رهبرى اين مهاجرت را به عهده داشتند . مرحوم خالصى مدتى در قم و اصفهان بود بعد به مشهد آمد و مورد استقبال مردم و سردار اسعد بختيارى استاندار وقت خراسان قرار گرفت . او در مشهد در اوايل سال 1343 ه ق بيانيهاى به زبان عربى صادر كرد و مسلمانان كشورهاى اسلامى را به عضويت در جمعيت استخلاص الحرمين الشريفين و بين النهرين كه خود مؤسس آن بود دعوت كرد . ولى عمر او كفاف نكرد و روز 11 رمضان 1343 ه ق درگذشت و در حجرهء عقب صفهء غربى دار السياده حرم دفن شد .
از برجستهترين آثار ايشان كتابهاى زير است : منظومات در علوم عربيّه ، الشريعة السمحاء فى احكام سيّد الانبياء ، حاشيه كفاية الاصول ، الحسام البتار فى جهاد الكفّار الوجيزة فى المواريث ، عناوين الاصول و مختصر الرسائل العملية و الاصول الدينية
ديدار با ابرار ، شماره 63 ، مجله بصائر
مشاهير مدفون در حرم رضوى ( فارسي ) — صفحة 175
مساهمون: غلامرضا جلالى
ص١٧٥