يازدهم بود و سالها در مشهد مجاور بود .
وى اهل بشرويه ، از توابع فردوس و عالمى فاضل عابد و زاهد بود كه براى ادامهء تحصيل به عراق رفت و پس از نيل به درجه اجتهاد به ايران مراجعت نمود و اجازهاى به محمّد معصوم بن كمال الدّين حسين مشهدى به تاريخ 20 شعبان سال 1044 و مولى غلام رضا طبسى و مولى حسن هروى و ديگران اعطاء نمود . و در مشهد سكونت يافت .
او تمام عمر به تدريس و تحقيق مشغول بود . حاشيه بر شرح لمعه و دو رساله در حرمت غنا و رد صوفيه نوشت و در مشهد فوت كرد .
رياض العلماء / 92 ، الذريعة 11 / 138 ، أمل الآمل 2 / 183 ، اعيان الشيعة 3 / 88 .
غلامرضا جلالى
( 90 ) تهرانى - حسنعلى ( - 1325 ه ق )
حاج شيخ حسنعلى تهرانى فرزند حاج محمود تبريزى ، از دانشوران نامدار و زاهد قرن چهاردهم هجرى در مشهد رضوى بوده است .
وى در شهر تهران پا به دنيا نهاد ، پس از آشنايى با مقدمات عازم نجف شد و سالها از محضر علامه ملّا على نهاوندى بهره برد . سپس به سامرا رفت و در شمار شاگردان مجدد شيرازى درآمد و تقويت درس وى را از اوّل بيع تا آخر خيارات را به رشته تحرير درآورد و به درجه اجتهاد دستيافت و به درس و بحث مشغول شد .
در زمان حيات ميرزا گاهى به جاى او امامت نماز جماعت را به عهده مىگرفت . پس از ارتحال ميرزا در سال 1314 ه ق از عتبات به تهران برگشت و مورد استقبال ارباب معرفت قرار گرفت .
ناسازگارى او با اركان رژيم قاجار موجب شد براى هميشه زادگاه خويش را به قصد مشهد ترك كند ، او سالها به پارسايى زيست و به تدريس فقه و اصول اهتمام ورزيد و مقبوليت عامه