مسأله 198 - اگر در سال أول كسى كه راضى به أجرة المثل باشد
پيدا نشود ، بايد به بيشتر از آن شخص را أجير نمايند ، وتأخير تا سال
آينده ولو با علم به يافتن أجير ارزان تر جايز نيست .
مسأله 199 - بنابر احتياط مىبايست فردى را كه با كمترين مبلغ
أجير مىشود اجاره نمود ، اگر چه أقوى جواز استيجار شخصي
است كه متناسب با شؤون ميت باشد ، ولو آن كه اجرت بيشترى
طلب كند .
مسأله 200 - اگر شخص مبلغ بيشترى از أجرة المثل را براي حج
واجب وصيت كند ، ما زاد از أجرة المثل از ثلث برداشته مىشود ،
واگر ثلث هم كافى نبود ، ما زاد از سهم كبار ورثه با رضايت آنان
پرداخت مىشود ، وبا عدم رضايت ، بر همان مقدار ثلث اكتفاء
مىشود ، وچنانچه مبلغى ما زاد بر ثلث براي اجرت حج مندوب
وصيت كند ، با عدم كفايت ثلث وعدم جبران از طرف ورثه ،
در صورتي كه حج مقيد ( 1 ) به مبلغ مذكور باشد ، وصيت باطل
هامش
( 1 ) توضيح اين كه : گاه از نظر موصى فهميده مىشود كه حج مقيد به قيود
خاصي براي أو مطلوب بوده است ، به اين معنا كه حج بدون آن
خصوصيات را نمىخواهد ، كه در اين صورت اگر آن قيود تحقق پيدا
نكند ، چون مطلوب موصى واحد است ، أصلا مطلوب أو تحقق پيدا
نكرده است ، مثل اين كه مىگويد : من حج در امسال را مىخواهم ، ويا
اجاره حج با فلان مقدار فقط مطلوب من است ، واگر نه نمىخواهم .
- ولى گاهى حج في حد نفسه مطلوب است ، ومىخواهد بالآخرة براي أو
حجى را بجاى آورند ، لكن به خاطر مطلوب بودن بعض شرايط
مىخواهد اين حج با آن شرايط انجام شود ، كه در اين صورت به خاطر
اين كه تعدد مطلوب مطرح است ، عدم امكان تحقق بعض شرايط لطمهاى
به مطلوبيت أصل حج نمىزند ، واين توضيح در بسيارى از فروع ديگر
نيز جارى است .