سوم - كسى كه تا غروب آفتاب روز دوازدهم در منى
مانده است ، اگر چه آماده حركت بوده وسوار ماشين شده ولى
در راه بندان مانده ، ونتوانسته از حدود منى خارج شود .
مسأله 925 - كساني كه سال أول حج آنهاست ، ويا بعض
محرمات احرام را مرتكب شدهاند ، ويا گناه كبيره ديگرى را
در حال احرام انجام داده اند ، أولى وأحوط آن است كه شب
سيزدهم را در منى بيتوته نمايند ، بلكه بيتوته شب سيزدهم براي همه
أفضل است .
مسأله 926 - مقدار واجب از بيتوته در منى از غروب تا نيمه شب
است ، وخروج از منى پس از نيمه شب جايز است ، اگر چه أفضل
آن است كه تمام شب را تا طلوع فجر در منى بماند ، واحتياط
مستحب آن است كه قبل از طلوع فجر داخل مكة نشود .
مسأله 927 - ماندن در منى بايد با نيت همراه باشد ، واگر أول
مغرب نيت نكرده است ، بايد بعد از دخول وقت نماز عشاء نيت
كند ، وبگويد : " امشب را در منى مىمانم قربة إلى الله " ، ونوع
حجى را كه بجا مىآورد - تمتع يا غير آن را نيز - تعيين كند ،
وهم چنين اگر نايب است به نيت منوب عنه در منى بماند ، واگر
نيت نكند گناه كرده ، ولى كفارهاى بر أو واجب نيست ، وكفايت
مىكند كه به اين منظور در منى بماند ، اگر چه نيت آن را به زبان
نياورد ، ودر دل هم نگذراند .