أولا : اگر افراد كاروان بفهمند موجب اختلاف شديد وسلب
اعتماد وبه وسوسه افتادن نسبت به صحت اعمال خودشان مىشود .
ثانيا : اگر براي افراد كاروان نيز بخواهد همين طور عمل كند
عادتا امكان ندارد .
ثالثا : اگر اين همه حاجى إيراني بخواهند در هر گوشهاى از منى
قرباني كنند ، موجب حساسيت شديد مسئولين ومأمورين عربستان
شده ، ومشكلات فراوانى را در پى خواهد داشت ، وشايد حتى در
روزهاى سيزدهم به بعد هم كاملا منطقه را كنترل كنند ، وموجب
دستگيرى بعض حجاج گردد .
رابعا : شايد اگر تعداد كثيرى از حجاج بخواهند سيزدهم به بعد
ذبح كند ، قرباني به اندازه كافى پيدا نشود .
خامسا : اين عمل موجب وهن نسبت به عقائد شيعه وتبليغات
بر عليه آنها مىگردد .
حال با توجه به اين مشكلات بفرماييد كه وظيفة سرپرست ويا
روحاني كاروان ( با توجه به پاسخ استفتايى كه در اين زمينه
فرمودهايد : " اگر به كلى در منى ميسر نبود در وادى محسر مجزى
است " ) آيا باز هم قرباني خود را براي اين كه در منى واقع شود به
تأخير اندازد يا خير ؟ ودر صورتي كه به تأخير نيانداخت آيا مجزى
است يا خير ؟ وآيا قرباني در هر قسمت از مسلخهاى فعلى جايز
است يا خير ؟
احكام و آداب حج ( فارسي ) — صفحة 323
مساهمون: السيد الگلپايگاني
ص٣٢٣