اصولى ، محدث ، رجاى ، معقولى ، منقولى ، عابد ، زاهد ، سخىّ ، متقى ، كريم النفس ، و علاوه بر علوم شرعيه و معارف دينيّه ، جامع فنون متنوعه و در حساب ، و جغرافيا و رياضيات و هندسه و نجوم متبحّر بود . وى از بزرگان دانشمندان و مدرسان نجف بشمار مىرفت و به مذاهب عامّه معرفت تام داشت .
اساتيد و مشايخ اجازه او عبارتند از :
1 . آقا سيد محمد على بن محمد صادق ( م 1286 ق ) مؤلف حاشيه مكاسب .
2 . شيخ محمد باقر اصفهانى صاحب حاشيه معالم ( م 1301 ق ) .
3 . سيد محمد باقر خوانسارى ( م 1313 ق ) صاحب روضات الجنات .
4 . ميرزا محمد هاشم خوانسارى ( م 1318 ق ) صاحب مبانى الاصول .
5 . آقا سيد حسين كوهكمرى ( م 1299 ق ) .
6 . شيخ عبد العلى اصفهانى ( م حدود 1300 ق ) صاحب كرامات و مقامات معنوى .
7 . شيخ محمد حسين كاظمينى ( م 1308 ق ) .
8 . ملا لطف اللّه مازندرانى ( م 1311 ق ) .
9 . ميرزا حبيب اللّه رشتى ( م 1312 ق ) .
10 . آقا ميرزا ابراهيم خويى ( م 1325 ق ) مؤلف شرح نهج البلاغة .
شاگردان خوانسارى
مرحوم سيد ابو تراب خوانسارى حدود پنجاه سال در حوزه علميه نجف مشغول افاده و تدريس بود و شمار زيادى شاگرد تربيت نمود و اجازه داد از جمله :
1 . آيتاللّه سيد محسن حكيم ( م 1390 ق ) صاحب كتاب مستمسك .
2 . سيد محمد حجت كوهكمرى ( م 1389 ق ) از مراجع تقليد حوزه علميه