محمد باقر سبزوارى ( 1017 - 1090 )
محمد باقر بن محمد مؤمن شريف بن شاه قاسم سبزوارى ، معروف به فاضل سبزوارى ، پدرش از عالمان عصر صفويه بود ، سبزوارى مقدمات را در زادگاهش نزد علماى آن ديار فراگرفت و جهت تكميل آن به اصفهان مهاجرت كرد ، و از مشايخ بزرگ عصر خويش اجازه روايت و اجتهاد گرفت .
اساتيد او عبارتند از حكيم مير ابو القاسم فندرسكى ، محمد تقى مجلسى ، مولى حسنعلى تسترى ، ملا حيدر خوانسارى ، شيخ بهايى و . . . وى در فنون مختلف استاد زبردست بود از جمله فقه ، اصول ، اخلاق ، حكمت ، رياضيات و نجوم ، از جمله تأليفات اوست :
1 . الكفاية .
2 . ذخيرة المعاد در شرح ارشاد .
3 . رساله در تحديد نهار .
4 . حاشيه بر شرح اشارات .
5 . شرح زبده ، شيخ بهايى .
6 . حاشيه الهيات شفاء .
7 . شرح مجسطى .
8 . حاشيه بر محاكمات .
9 . اختيارات الايام .
10 . رسالهء عمليه ، و دهها تأليف ديگر . « 1 »
هامش
( 1 ) . دانشمندان خوانسار ، ص 95 ، نشر كنگره بزرگداشت آقا حسين خوانسارى 1378 .