محمد باقر يزدى ( م بين 1056 تا 1069 ق )
ملا محمد باقر يزدى معروف به خاتم المهندسين فرزند ملا زين العابدين ، عالم دينى ، رياضىدان ، منجم ، هندسهدان سدهء يازده ق ، اصل وى يزدى بود و در عصر شاه اسماعيل صفوى ( 984 - 985 ) در اصفهان اقامت داشت ، وى در آنجا تدريس علوم متداول بهويژه رياضى را عهدهدار بود ، و عالمان بزرگى چون فرزندش محمد حسين و شيخ بهايى از شاگردان وى در اين علم بودند ، يزدى در رياضيات ، جبر ، هندسه ، نجوم ، علوم دينى و فنون نقلى تبحّرى بسزا داشت و بهويژه در علم رياضى قواعد جديدى ابداع كرد . گويند او هرگاه قانون جديدى در رياضيات مىآفريد نام فرزندش محمد حسين را بر آن مىنهاد ، وى آثار بسيار ارزشمندى در فنون مختلف از خود به يادگار گذاشت كه از جمله مىتوان به موارد زير اشاره داشت :
1 . عيون الحساب در رياضى .
2 . مطالع الانوار ( فارسى در تعيين قبله كه به نام شاه صفى ( م 1052 ق ) تأليف شده است ) .
3 . حاشيه بر شرح تذكره خفرى .
4 . حاشيه بر اكرما لاناوس ( تأليف 1054 ق ) .
5 . شرح المقالة العاشرة من تحرير اقليدس .
6 . عمل القسمة .
7 . حاشيه بر تحرير خواجه نصير الدّين طوسى .
ملا محمد باقر نوهاى همنام خود داشت كه او نيز در علم رياضى دانشمندى برجسته و از شاگردان شيخ بهايى بود و كتاب عيون الحساب جدّش و