رجاء ، اميد ، سعادت و خانهء دوازدهم را خانه دشمنان ، بدبختىها ، و زندان مىنامند . « 1 »
گوشيار گيلانى ( م 350 ه / 966 م )
كيا ابو الحسن گوشيار بن ليان بن باشهرى جيلى ( گيلانى ) از بزرگان منجمان سدهء 4 ق / 10 م ، گوشيار تركيبى است از گوش به معناى يكى از فرشتگان ( در آيين زرتشت ) و يار از پسوند داته اوستايى ، گويند گوشيار يكى از استادان ابن سيناست و حكيمى است مبرّز .
آثار گوشيار عبارت است از : 1 ) زيج جامع ، 2 ) زيج بالغ ، 3 ) مجمل الاصول ( يا المجمل فى صناعة النجوم ) 4 ) المدخل فى صناعة علم النجوم ، 5 ) معرفة الاصطرلاب و عمله .
چو حلّ شدست مرا زيج گوشيار سخن * كجا بطيره شوم من ز ريشخند و زنخ
قول شرعآموز و باقى رنجه دان قول حكيم * كان خط بو مشعر است و اين كتاب گوشيار « 2 »
از ديگر تأليفاتى كه به گوشيار نسبت داده شده يكى « رسالة فى التنجيم » كه در كتابخانه ظاهريه دمشق به رقم 5265 نگهدارى مىشود ، و ديگرى « القرانات »
هامش
( 1 ) . دائرةالمعارف بزرگ اسلامى ، ج 8 ، ماده اخوان الصفا ، اخوان الصفا ، رسائل ، ج 1 ، ص 136 ، دار بيروت للطباعة و النشر ، التفهيم بيرونى ، ص 604 ، با تجديد نظر جلال همايى ، با سى فصل خواجه نصير .
( 2 ) . لغتنامه دهخدا ، ماده گوشيار .