گويا ، غلامعلى
غلامعلى گويا فرزند غلامحسين در سال 1282 خورشيدى در كرمانشاه متولد شد .
تحصيلات مقدماتى و متوسطهء خود را در موطنش انجام داد . سپس به تهران رفت و در دانشسراى عالى به تحصيل پرداخت . پس از طى دورهء آن به دريافت ليسانس نائل آمد .
گويا در سال 1304 خورشيدى به خدمت وزارت فرهنگ درآمد . در طىّ خدمت خود از آموزگارى شروع كرد تا دبيرى و رياست دبيرستان رسيد و سپس به سمت بازرس فنى در كرمانشاه و سنندج منصوب شد . از سال 1321 خورشيدى به رياست فرهنگ چند شهرستان از جمله قم برگزيده شد .
گويا انسانى متديّن و درويش مسلك بود و در رشتهء ادبيات تخصص داشت . طبع شعر نيز داشت . ابتدا زجاجى و سپس گويا تخلص كرد .
نمونهاى از غزليات او چنين است :
به بزم ، چون بت من جام مى به دست بگيرد * اساس توبه عجب نيست گر شكست بگيرد
به دست عشق اثر نيست باده را مگر آن دم * كه جامى از صنمى شوخ و مىپرست بگيرد
چنان به تير نگه كشت چابكم كه دو صد جان * اگر كه بود ، سزا بود ناز شست بگيرد
گرفت تابوتوانم به نيم غمزه و اى كاش * ز من به نيم دگر جانى ار كه هست بگيرد
بلاى جان تو شد هوش ناتمام تو گويا * بهل به غمزهاش آن چشم نيممست بگيرد