معرفى كردند . او هزينهء تحصيلى داور و دو فرزند خود را تأمين كرد و آن سه را به اروپا فرستاد .
داور در سويس به تحصيل پرداخت و در رشتهء حقوق فارغ التحصيل شد . دورهء ليسانس را پايان برد . بعد وارد دورهء دكتراى حقوق شد . دروس دورهء دكترى را نيز تمام كرد و مشغول نوشتن رسالهء خود بود كه موقّتا به ايران آمد ؛ ولى ديگر براى تصويب رسالهء خود به اروپا بازنگشت . ده سال در اروپا تحصيل كرد . چندى نيز در محاكم اروپايى كارآموزى كرد و سلسله مقالاتى نيز پيرامون مسايل حقوقى در جرايد اروپا انتشار داد . در ضمن تحصيل به فعاليّتهاى سياسى نيز مشغول بود . اعلاميّههايى را كه به نام حزب ملّى ايرانى منتشر مىشد با تيتر « عين - لام - بر - » امضاء مىكرد . اين اعلاميّهها كه در سال 1919 ميلادى منتشر شده است ، عموما دربارهء مخالفت با قرارداد 1919 وثوق الدوله با انگلستان است . روزنامهء تريبون دوژنو در تاريخ 27 سپتامبر 1919 ، مصاحبهاى با داور انجام داد كه طىّ آن خبرنگار روزنامهء
Alial - Ghaitary
داور را در اين مقاله ، مؤسس حزب ملّى ايرانى كه در ژنو تأسيس شده است ، نام برد و گفت كه سابقا مدّعى العموم بوده است . اين مصاحبه در حقيقت جوابيّهاى به شاهزاده فيروز ، نصرت الدوله در موضوع قرارداد 1919 است . اما داور بعدها در سياست با او همقدم شد .
على اكبر داور در سال 1300 خورشيدى به ايران بازگشت و به سمت رئيس تعليمات وزارت معارف منصوب شد . در همين دوران وارد عالم سياست شد . ابتدا حزب راديكال را پايهگذارى كرد و سپس با انتشار روزنامهء مرد آزاد بهطور جدى وارد معركهء سياست شد .
در انتخابات دورهء چهارم مجلس شوراى ملى ، موفق شد از منطقهء خوار و ورامين به مجلس راه يابد . در اين دورهء مجلس ، از طرفداران پروپاقرص سردار سپه به حساب مىآمد . همچنين در دورههاى پنجم و ششم از منطقهء لار به نمايندگى مجلس شوراى ملى انتخاب شد . نقش او در مجلس پنجم بسيار قابل مطالعه است .
داور در مجلس پنجم ليدر طرفداران سردار سپه ، و يكى از تهيهكنندگان مادهء واحدهء خلع قاجاريه از سلطنت بود . او به همراه تيمور تاش و سليمان ميرزا اسكندرى و تدين ، تلاش بسيارى براى به سلطنت رساندن سردار سپه كرد . بهطورى كه پس از تهيهء مادهء واحدهء