پس ، اى طالب حق و سالك إلى اللَّه ، چون طائر خيال را رام نمودى و شيطان واهمه را به زنجير كشيدى و خلع نعلين حبّ زن و فرزند و ديگر شئون دنيوى را نمودى و با جذوهء نار عشق فطرة الَّلهى مأنوس شدى و انّى آنَسْتُ نارا 20 : 10 ( 1 ) گفتى و خود را خالى از موانع سير ديدى و اسباب سفر را آماده كردى ، از جاى برخيز و از اين بيت مظلمهء طبيعت و عبورگاه تنگ و تاريك دنيا هجرت كن و زنجيرها و سلسله هاى زمان را بگسلان و از اين زندان خود را نجات ده و طائر قدس را به محفل انس پرواز ده .