*
كاش پر مىزد دلم از اين قفس * زود مىشد رفت از اينجا تا خدا
كاش مىشد تا هميشه سبز بود * لحظه‌ها را بود تنها با خدا
حريم عشق
ما را به حريم عشق راهى نبوَد * جز درگهِ او پناهگاهى نبود
خواهى كه قدم به وادى عشق نهى * خضر تو به‌جز نيم نگاهى نبود
خواهد تابيد
مردى ز تبار نور خواهد تابيد * از مرتبهء حضور خواهد تابيد
خورشيد مه‌آلودهء غيبت يك روز * از پنجرهء ظهور خواهد تابيد