كودكى در ابتداى صف درختان پياده‌رو مىايستد
زيباترين درخت را نشان مىكند ؛
( دورترين )
و مىدود
مىدود و به انتهاى صف مىرسد
اما بازهم
دورترين
( زيباترين )
* ايستگاه بيست و پنجم
عقربه‌هاى ساعت بزرگ روى « دوازده » خوابيده‌اند
سيب را حس مىكنم
و گنجشك‌هاى غيبت
كه نيمهء ديگر سيب را
در دستانم
نوك مىزنند . . .
سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — Page 270
Contributors: سيد محمد باقر برقعى
P.270