خم گشته ز برف قامت سرو بلند 2725 * خنك آن دل كه نباشد پى آزار كسى 3832
خواب ( شعر نو ) 2019 * خواب از سر مىربايد ، تاب از من پيرهن 2824
خواب مىديدم فروغ آرزو 3092 * خواجه كارش نگاه داشتن است 2104
خواست از پروانه ديشب ، عاشقى ايراد گيرد 3681 * خواست نقاش با نفوذ هنر 3990
خواند بر مهمانى آيين گل ، شببو مرا 3080 * خواندم از طرهء تو ، شرح پريشانى خويش 2827
خوانديم در كتاب و شنيديم بارها 4002 * خواهش بيهودهء دل ، بىقرارم كرده است 1834
خواهشگر نگاه دلم راه او گرفت 3939 * خواهم اى دل محو ديدارت كنم 2344
خواهم اى گل خار گردم ، تا به دامانت نشينم 2138 * خواهم چو تو زيباصنمى داشته باشم 1111
خواهم ز تو من پاسخى از لا و نعم 249 * خواهم ز خاك كويت ، نقش جبين خود را 3358
خواهم ز خدايم كه به دلخواه بميرم 2303 * خواهم سر كوى تو غريبانه بگريم 1179
خواهم كه دل از حيات برگيرم 2739 * خواهم كه دو بوسه از لبانت گيرم 609
خواهم كه رخت بينم و در پات بميرم 2750 * خواهم كه شوم سايه و در پاى تو افتم 1957
خواهم من از سقف جهان برتر پريدن 3590 * خواهى اگر بشنوى خصال محمد 865
خواهى اگر به چشم تو افتد نگاه او 3840 * خواهى بگوى پيرى و خواهى بگوى مرگ 3648
خوب است ز كبر و عجب و نخوت گذرى 1118 * خوب است شراب ، صاف و بىغش باشد 1495
خوب شد اين دل سودازده از كار بماند 1556 * خوب كردى آمدى ، احوال پرسيدى مرا 284
خوب گردد ملك ايران ، بشنو و باور مكن 936 * خوبان گلاند و خار جفا در كنارشان 356
خوبرويان گرچه بسيارند ، يار ما يكيست 2209 * خوبى ز پى تبحر انسان است 2613
خوبيم و خوشيم و خوشتر از ما نبود 2507 * خود را به دور گردش گردون سپردهام 1039
خود را به من نمودى و رفتى 826 * خود را تو به مسكرات آلوده مكن 3299
خودكامى خود اگر فراموش كنى 3090 * خورشيد از فراز سپارد ره فرود 3934
خورشيد رخت كه بر دل خاك نشست 159 * خورشيد سينه است دل داغدار ما 2475
خورشيد شد از ديدهء ما باز نهانى 3932 * خورشيد من بتاب كه اين رنج انتظار 1670
خوش آن دم كاين كهن گيتى چو زيبا بوستان گردد 837 * خوش آن دمى كه ببينم ز راه مىآيى 3471
خوش آن دمى كه به شبگير در كمند تو افتد 934 * خوش آن دمى كه تو اندر كنار من باشى 1665
خوش آن روزى كه زير سايهء بيد 784 * خوش آن زمان كه به كوى تو اوفتد گذرم 2377
خوش آن زمان كه دلم شاد بود و خرم بود 1788 * خوش آن شبها كه در خلوتگه راز 785
خوش آن عهد كز روزگاران مرا 233 * خوش آن كاو در خم زلف دلارامى ، دلى دارد 1789