با آنكه عدهء قليلى از شعراى شيراز در اين كتاب مذكورند ، تراجمشان هم مختصرست و هم غير قابل اعتماد ، از جمله اينكه بابا فغانى شيرازى مذكور در ( ص 328 ) را كه يكصد سال پيش از ظهور سبك هندى درگذشته و خود صاحب مكتبى بوده و پيروانى داشته است ، چنين تعريف كرده است : « وى از شعراى پيرو سبك هندى در زمان صفويه بود » .
دربارهء عرفى مذكور در ( ص 330 ) كه يكبار به هند رفت و همانجا درگذشت مىنويسد : « چندبار به هندوستان رفته » و بعد داستانى در شرح مناظرهء او با فيضى آگرهيى و برادرش ابو الفضل علامى در حضور اكبر شاه مسطور داشته است كه ساختگى و بىاصل است .
همچنين است ترجمهء مكتبى شيرازى ( ص 313 ) و اينكه وى سفرى به هندوستان و عربستان رفته ، و انتساب منظومهء « كلمات عليه غرّا » بوى كه هيچيك درست نيست .
شمس الدّين محمد لاهيجى صاحب كتاب مفاتيح الاعجاز را در رديف بزرگان شيراز آورده و تخلص او را « فدائى » نوشته است ، و حال آنكه تخلص وى « اسيرى » بوده و « فدائى » تخلص پسر اوست . يك رباعى هم كه در ذيل ترجمهء شيخ محمد اسيرى لاهيجى مذكور داشته ، متعلق است به شيخ محيى الدّين احمد فدائى شيرازى معروف به شيخزادهء لاهيجى ، و تاريخ وفات شيخ محمد لاهيجى را كه نهصد و دوازده است بغلط نهصد و بيست و يك ضبط كرده است .
ر ك : ( ص 316 - 317 )
اين كتاب در 530 صفحه با مقدمه و فهرست مندرجات از طرف انجمن آثار ملى بقطع وزيرى در آبانماه 1348 نشر يافته است .
تاريخ تذكره هاى فارسى ( فارسي ) — صفحة 823
مساهمون: أحمد گلچين معانى
ص٨٢٣