شمس - اسد اللّه بن محمود بن اسد اللّه بن عبد اللّه ، چون جدّ اعلاى او عبد اللّه نام داشته نام خانوادگى ايزدگشسب اختيار نموده ، تخلص شعريش شمس است و نگارندهء اين كتابست .
چنان كه رسم تذكرهنويسان قديم و جديدست كه يا در اواسط كتاب برطبق حروف تهجى يا آخر كتاب از خود و اشعار خود نامى بردهاند ، ما نيز همان طريقه را پيروى نموديم .
در سال 1262 شمسى تولد يافته از سن ششسالگى تا هجدهسالگى در گلپايگان كه موطن اصلى اوست به تحصيل علوم و فنون ادبيه از قبيل نحو و صرف و منطق و معانى و بيان و فقه و اصول اشتغال داشته ، پس از آن به اصفهان رفته باز تكميل علوم مزبوره نموده و بكلام و حكمت نيز راغب شده ، مقدارى تحصيل كرده و سپس در سال 1321 هجرى به نجف اشرف شتافته ، چند سالى در عراق عرب به تحصيل فقه و اصول و حكمت و غيره پرداخته ، و از اغلب اساتيد ادبا و علما و حكماى بزرگ آن دوره استفاضه نموده ، پس از آن به طهران و خراسان شتافته و در خدمت مشايخ بزرگ بوادى عرفان و سلوك الى اللّه قدم نهاده ، پس از آن مدتها بشغل آموزگارى در دبستانها و دبيرستانهاى ملتى و دولتى مشغول بوده ، و اكنون كه گاه نگارش اين نامه است ، قريب هفت سالست كه بمديريت دبستان دولتى حكمت اصفهان اشتغال دارد . در سال 1305 شمسى مجلهيى بنام عنقا تأسيس كرده و سالى به نوشتن و طبعش مشغول بوده ، كتبى چند تصنيف و تأليف نموده كه بعضى از آنها چون شمس التواريخ ، و اسرار العشق ، و هداية - الامم ، و معرفة الروح بچاپ رسيده منتشرست . مقالات و اشعار بسيارى در روزنامههاى عرفان و اخگر اصفهان و مجلهء معارف طهران و آيندهء ايران و غيره ازو يادگارست .
اشعارى كه ازو ياد كرده مىشود اغلب در سال 1307 و 1308 شمسى سروده » .
از مجموع سى و سه قطعه شعر وى كه درين كتاب مندرجست قطعهء ذيل به زحمت انتخاب شد :
جوانى و بيكارى و خواسته * بسى مفسدت زين سه برخاسته