1070 ق 9 . علاقه التّجريد ، شرح فارسى بر تجريد خواجه نصير الدّين طوسى ، مطبوع . « 1 »
مير محمّد اشرف ، گاهى شعر مىگفته ، و اين ابيات از او است :
آن ماه دوهفته دلبر جانى من * آن يار عزيز ، يوسف ثانى من
يك روز نكرد فكر شبهاى غمم * يكبار نگفت پير كنعانى من « 2 »
آقا اشرف طبيب
محمّد اشرف فرزند حكيم شمس الدّين محمّد ( حكيم شمسا ) اصفهانى . مرحوم خاتونآبادى دربارهء او گويد : « مرد فاضلى بود ، و به همهء مراتب علوم ، ربط معقولى داشت ، و اكثر اوقات ، مسائل و عبادات مشكله طرح مىنمود و مىنوشت ، و بسيار با ادب و خوشاخلاق بود . در كمال شكستگى و تواضع ، و لا سيّما با طالب علمان ، صحبت دوست بود با علماء ، و طالب علمان او را طبيب حرم نمودند ، و منع كردند او را از تردّدها ، رحمه اللّه » .
فوت او بعد از فوت آقا حسين ، پيش از ماه مبارك رمضان [ در سال 1098 ق ] به چند روز بوده است . « 3 » [ از تأليفات او تقويم الابدان در طب است كه در كتابخانهء آستان قدس رضوى نگهدارى مىشود ] « 4 » .
محمّد اشرف خنجى اصفهانى
محمّد اشرف بن معزّ الدّين خنجى اصفهانى ، از فضلاء و علماء اصفهان در قرن يازدهم هجرى است . در زمرهء علماء و مشار بالبنان ، و تا سال 1089 ق زنده بوده است . از آثار او كتابت نسخهاى است از كتاب غرر الفرائد و درر الفرائد تأليف سيّد مرتضى علم الهدى معروف به امالى كه آن را در 21 صفر سال 1089 ق به دستور حسينعلى خان يكى از بزرگان اصفهان تصحيح نموده است . نسخه به شمارهء 569 در كتابخانهء آيتاللّه مرعشى در قم
هامش
( 1 ) . الذّريعة ( مجلّدات مختلف ) ؛ مصفّى المقال ، ستون 82 ؛ زندگىنامهء علّامهء مجلسى ، ج 2 ، صص 14 - 16 ؛ اعيان الشّيعة ، ج 43 ، ص 296 .
( 2 ) . تذكرة المعاصرين .
( 3 ) . وقايع السّنين و الاعوام ، ص 542 .
( 4 ) . فهرست الفبايى آستان قدس رضوى ، ص 143 .