است ، در « دولتآباد » برخوار متولّد ، و پس از تحصيل به تجارت مشغول شد . سفرى هم به همدان داشت ، و بالاخره در سال 1219 ق در عنفوان جوانى در اصفهان وفات يافت . اين رباعى از او است :
گريان نبود سحاب هنگام بهار * نالان نبود به گلستان بلبل زار
چون ديدهء اشكريز من از غم دوست * چون سينهء نالهخيز من از غم يار « 1 »
ملا اسماعيل كرمانى
مولى اسماعيل كرمانى اصفهانى فاضل خطّاط ، ساكن مدرسه نيماورد اصفهان ، از فضلاء قرن سيزدهم هجرى است . از آثار او مجموعهاى به شمارهء 1016 در كتابخانهء دانشكدهء الهيّات و معارف اسلامى در مشهد مقدّس ، حاوى رسالههاى الفوائد الحائريّة و الفوائد الاصوليّه ، هر دو از تأليفات وحيد بهبهانى و ايضاح الاشتباه تأليف علّامهء حلّى است كه به خطّ نسخ در مدرسهء نيماورد كتابت شده است . « 2 »
پير اسماعيل مالواجردى *
پير اسماعيل مالواجردى جرقويهاى اصفهانى ، از عرفاى سرزمين جرقويه است . ظاهرا در قرن هشتم هجرى مىزيسته ، و مقبرهاش در قريهء مالواجرد بوده ، و به « پير مالواجرد » معروف بوده است . « 3 »
ميرزا اسماعيل موسوى
ميرزا اسماعيل موسوى ، عالم فاضل ، از دانشمندان علم رياضى در اصفهان است . از بنى اعمام مرحوم حاج سيّد محمّد باقر حجّت الاسلام شفتى بوده است . نسخهاى از كتاب تحرير اقليدس از كتابهاى سيّد حجّت الاسلام نزد او امانت بوده ، و مشار اليه در پشت
هامش
( 1 ) . سفينة المحمود ، ص 274 ؛ تذكرهء اختر ، ص 165 ؛ حديقة الشّعراء ، ج 2 ، ص 1450 .
( 2 ) . فهرست كتابخانهء الهيّات مشهد ، ج 2 ، ص 174 .
( 3 ) . گركويه ، ص 177 .