گلبهار است ، و بر سر مزار او بقعهاى شكوهمند در عصر صفويّه بنا نهادهاند كه از آثار تاريخى اصفهان به شمار مىرود ] . در كتيبهء سردر امامزاده ، از او به عنوان « اسماعيل جالب الحجارة بن حسن بن زيد بن الامام حسن السّبط الشّهيد » ياد شده است . در برخى كتب ، مدفون در اين امامزاده را اسماعيل ديباج اكبر فرزند ابراهيم فرزند حسن مثنّى فرزند امام حسن مجتبى عليه السّلام دانستهاند ، و برحسب آنچه معروف است ، آن جناب ، جدّ سادات طباطبايى است .
برخى هم او را اسماعيل بن زيد بن حسن مثنى ذكر كردهاند . « 1 »
اسماعيل اصفهانى
قاضى اسماعيل اصفهانى گجراتى ، از علماى هند و معاصر سلطان محمود « 2 » .
ملّا اسماعيل اصفهانى
ملّا اسماعيل اصفهانى ، فاضل خطّاط قرن سيزدهم و اوائل قرن چهاردهم هجرى در اصفهان ، از آثارش كتابت نسخهاى از مفتاح الفلاح تأليف آخوند ملّا اسماعيل خواجويى است كه آن را به خطّ نسخ كتابت نموده ، نسخه در كتابخانهء مسجد گوهرشاد در مشهد مقدّس موجود است . « 3 »
محمّد اسماعيل اصفهانى
از خوشنويسان قرن سيزدهم هجرى است . يك نسخهء ادعيه به خطّ نسخ زيباى او در مجموعهء مرتضى عبد الرّسولى وجود داشته است . تاريخ كتابت اين نسخه 1246 ق است ] .
وى در سال 1249 قرآنى به خطّ نسخ ، جهت فتحعلى شاه قاجار نوشته كه به شمارهء 1486
هامش
( 1 ) . مزارات اصفهان ، صص 102 - 103 ؛ رجال اصفهان يا تذكرة القبور ، ص 187 ؛ تاريخ تشيّع اصفهان ، صص 384 - 38 .
( 2 ) . تذكرهء علماى هند ، ص 261 .
( 3 ) . فهرست كتابخانهء جامع گوهرشاد ، ص 397 .