عبد اللّه مسمار بغدادى هنگامى كه به اصفهان آمد ، در باب امامت با صاحب عنوان وارد بحث شد . نظام الدّين چندين سؤال از او نمود . وى به عربى جواب آنها را نوشت ، و به نزدش فرستاد ، و به مسافرت خود ادامه داد . هبة اللّه بن اصيل اين سؤالات را به فارسى ترجمه كرده ، و به نام مسمار العقيدة ناميده است ، و آن را به نام غياث الدّين چنگيزى در اصفهان ، در ميانهء سال 707 ق نامگذارى نموده است . تاج الدّين عبد اللّه را كتابى ديگر است به نام الكشكول فى ما جرى على آل الرّسول كه در 735 تأليف شده ، و به نام سيّد حيدر عاملى شهرت يافته است . نسخهء مسمار در كتابخانهء آيتاللّه مرعشى نجفى نگهدارى مىشود . « 1 »
محمّد اسحاق « شوكت » بخارايى
شاعر اديب ، پدرش صرّاف بوده ، و خود او يكچند به اين شغل مشغول بوده ، رنجيده از بخارا به خراسان و سپس اصفهان آمده ، در زاويهء علىّ بن سهل مقيم شده ، به عبادت و رياضت و انزوا و قناعت گذرانيده ، مدّت 34 سال به يك لباس قناعت كرده ، در 1107 ق فوت شده ، و همانجا مدفون گرديده [ است ] . از او است :
دل عاشق وجود از هرچه يابد زان فنا گردد * از آن آبى كه گندم سبز گردد آسيا گردد « 2 »
اسد
سلطان اسد بن جنيد ، ظاهرا از عرفاء بوده ، و قبرش در جنب مزار صاحب بن عبّاد است . حاجى يار بيك صبّاغ در سال 1044 ق يك باب دكان بر آن وقف نموده ، و وقفنامه در تالار اشرف موجود است . « 3 »
هامش
( 1 ) . عامرىنامه ، ص 261 .
( 2 ) . تذكرهء نصرآبادى ، ج 1 ، ص 643 ؛ تذكرة المعاصرين ، صص 162 - 165 ؛ الذّريعة ، ج 9 ، ص 550 ؛ رجال اصفهان ، ص 216 ؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان ، ج 2 ، ص 704 .
( 3 ) . تاريخچهء اوقاف اصفهان ، ص 351 .