برد . از آثار ايشان : 1 . ترجمهء اثبات الهداة 2 . ترجمهء ايقاظ الهجعه 3 . ترجمهء تحف العقول 4 . نصايح در ترجمه المواعظ العددية به چاپ رسيده است . « 1 » .
ميرزا احمد شورى اصفهانى
ميرزا احمد متخلّص به شورى ، فرزند آقا محمّد هاشم زرگر اصفهانى ، شاعر و اديب خوشنويس ، در اوايل قرن سيزدهم هجرى ، وى به همراه پدر به يزد مهاجرت كرد ، و نزد پدر مشق خط نمود ، و در خطّ نسخ مهارت يافت . چندى به وزارت امام قلى ميرزا فرزند محمّد ولى ميرزا قاجار مشغول بوده است . از آثار او كتابت قرآن مجيد در سال 1230 ق است كه در كتابخانهء آستان قدس رضوى موجود است . او تا سال 1255 ق در قيد حيات بوده است .
اين شعر از او است :
به من از اينكه سر خشم و كين دارد * يقين كه مهر و وفاى مرا يقين دارد
همه به مرگ رقيب ار بود نمىخواهم * زمانه خاطر شاد تو را غمين دارد « 2 »
ملّا احمد مشكاة زفرهاى
حاج ملّا احمد مشكاة زفرهاى فرزند ملّا هاشم ، واعظ معمّر صالح ، در اصفهان ساكن بود ، و در يكشنبه 6 ذىالقعدهء 1402 ق وفات يافت ، و در تكيهء بروجردى مدفون شد . « 3 »
احمد ضرّاب
ابو نصر احمد بن هيذام ضرّاب ، از محدّثين اصفهان در قرن سوم است . از مسلم بن سعيد اشعرى و ديگران روايت نموده ، و حافظ ابو نعيم اصفهانى از او نقل حديث نموده است . « 4 »
هامش
( 1 ) . خبرگان ملّت ، ج 1 ، صص 149 - 159 .
( 2 ) . مجمع الفصحاء ، ج 5 ، ص 537 ؛ حديقة الشّعرا ، ج 2 ، صص 873 - 874 ؛ راهنماى گنجينهء قرآن ، ص 299 ؛ احوال و آثار خوشنويسان ، ج 4 ، ص 1022 .
( 3 ) . سيرى در تاريخ تخت فولاد ، صص 84 و 86 .
( 4 ) . ذكر اخبار اصفهان ، ج 1 ، ص 153 .