اصفهان در قرن چهارم هجرى . وى از محمّد بن زكريّا و عبد الرّحمن بن محمّد بن سلم رازى روايت مىكند ، و ابو بكر محمّد بن عبد الرّحمن جوهرى و محمّد بن ابراهيم بن على از وى نقل حديث مىنمايند . « 1 »
احمد تيمى
ابو الحسين احمد بن عبد اللّه بن احمد بن دليل معدل تيمى از محدّثين اصفهان در قرن چهارم هجرى . او به « تيم الرّباب » منسوب است . مادرش لبابه ، دختر محمّد بن عبد اللّه بن حسن بوده است .
در سنّ نوزدهسالگى شهادتش را پذيرفتند . وى شصت سال از شهود پرسش مىنموده ، و سالها متصدّى قضاى اصفهان بوده است . از احمد بن يونس و ابراهيم بن فهد روايت نموده ، و قاضى احمد محمّد بن احمد بن يونس و حسين بن علىّ بن احمد بن بكر از او نقل حديث كردهاند . او در سال 337 يا 338 ق وفات يافته است . « 2 »
احمد سودرجانى
ابو الفتح احمد بن عبد اللّه بن احمد بن على سودرجانى اصفهانى از محدّثين قرن پنجم هجرى و اهل قريهء « سودرجان » بلوك لنجان اصفهان است . از علىّ بن ماشاذه فضل بن عبد اللّه بن شهريار ، ابى بكر بن ابى على ، ابى سهل صفّار و ابى نعيم حديث شنيده ، و ابو بكر محمّد بن طاهر بن ابو الفتح كوّاز و ابو الوفا محمود بن ابو القاسم بن محمّد مقرى تاجر اصفهانى از او نقل حديث كردهاند .
سالها به تدريس ادب ، و تعليم اطفال مشغول و در سال 496 ق وفات يافته است . « 3 »
هامش
( 1 ) . ذكر اخبار اصفهان ، ج 1 ، ص 149 .
( 2 ) . ذكر اخبار اصفهان ، ج 1 ، ص 143 ؛ التّحبير ، ج 1 ، ص 102 .
( 3 ) . معجم البلدان ، ج 3 ، ص 278 ؛ التّحبير ، ج 2 ، صص 137 و 191 .