را در سال 1214 ق به خطّ نسخ كتابت نموده است . « 1 »
ميرزا احمد خوانسارى
حاج ميرزا احمد خوانسارى معروف به « ميرزا منظور » فرزند ملّا محمّد رضا ، عالم فاضل و واعظ كثير التّأليف . در حدود سال 1323 ق وفات يافت ، و در تكيهء مادر شاهزاده مدفون گرديد ، كتب زيادى در احاديث و اخبار و مصائب تأليف نموده ، و برخى از آنها را به طبع رسانده است كه از آن جمله است : 1 . بشرى للزّائرين 2 . تبصرة النّاظرين 3 . تذكرة المتّقين 4 . تبصرة الرّايين ، مجموعهء قصايد و غزليّات 5 . خلاصة المقاصد فى تاريخ الاماجد 6 . ذكرى للذّاكرين 7 . زبدة النّوائب المصائب 8 . زبدة المصائب ، مطبوع 9 . عمدة المصائب ، مطبوع 10 . عنوان الرّزية فى بيان القضيّة من ذريّة النّبويّه 11 . فلاح الامامة فى تاريخ ثامن الأئمّة 12 . فصلين يا بهار و خزان 13 . كتابى در اسامى اولاد حضرت زهرا - سلام اللّه عليها - 14 . كتابى در مواعظ 15 . مصباح الامّة فى تاريخ امّ الأئمّة 16 . مخزن الاسرار و مجمع الاشعار 17 . منظور الائمّه در ترجمهء مجلّد دهم بحار الانوار در چهار جلد ( كه عبارت از شمارههاى 11 ، 13 ، 15 و 18 مىباشد ) 18 . مفتاح الغمّة در تاريخ الأئمّة 19 . يوميّه كه وقايع الايّام است ، و غيره . اين شعر از او است :
منكر حسن خدا تو گويى كور است * زان كه از پرتو روى تو جهان پرنور است
چشم خفّاش گرت فاش نبيند چه كند ؟ * كه وى از ظلمت چشم و دل خود مستور است
هستى دوست ، خودش شاهد بر هستى اوست * مهر و امهر دليل و مثلى مشهور است « 2 »
هامش
( 1 ) . فهرست مجلس ، ج 10 ، جزء چهارم ، ص 1751 .
( 2 ) . رجال اصفهان يا تذكرة القبور ، صص 77 - 78 ؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان ، ج 1 ، صص 242 - 243 ؛ سيرى در تاريخ تخت فولاد ، ص 93 ؛ تذكرهء شعراى خوانسار ، صص 177 - 175 ؛ دانشمندان خوانسار ، صص 233 - 231 .