ابو القاسم اصفهانى
ابو القاسم اصفهانى پسر شيخ شهاب الدّين ، از غزلسرايان زمان شاهتهماسب صفوى . « 1 »
شيخ ابو القاسم اصفهانى
شيخ ابو القاسم بن عبد الرزاق اصفهانى . عالم فاضل كامل . در سال 1304 ق متولد شد .
در اصفهان از درس ميرزا ابو القاسم زفرهاى ، شيخ على يزدى ، آخوند ملا عبد الكريم گزى ، مير محمد صادق خاتونآبادى ، آخوند كاشى و سيد محمد باقر و سيد مهدى درچهاى و در نجف اشرف نيز از درس آخوند خراسانى ، سيد محمد كاظم يزدى ، سيد محمد فيروزآبادى ، شيخ ابراهيم اردبيلى و شيخ احمد شانهساز بهره برد . در سال 1336 ق به اصفهان مراجعت كرد و در 1341 ق به قم رفت و ضمن استفاده از درس حاج شيخ عبد الكريم حائرى به تدريس پرداخت . وى در شوال 1384 ق وفات يافت و در قبرستان شيخان قم مدفون شد . « 2 »
شيخ ابو القاسم نورايى
در حدود سال 1230 ق در قريهء ورنوسفادران متولّد گرديده ، و نزد علماى سده و اصفهان از جمله حاج سيّد محمّد باقر حجّت الاسلام شفتى و حاج محمّد ابراهيم كلباسى و آقا مير سيّد حسن مدرّس مير محمّد صادقى تحصيل و تلمّذ نموده است . وى در مولد خود ، مسجد و محراب ، و رياست علمى و روحانى داشت ، و سرانجام در سال 1305 ق در سده وفات يافت ، و همانجا مدفون گرديد . وى تقريرات اساتيد خود را در فقه و اصول به رشتهء تحرير درآورده ، و تأليفاتى داشته كه از آن جمله است : 1 . رساله در اجتهاد و تقليد 2 . كشف الاصول در شش مجلّد بزرگ 3 . كشف الفقه ، در شش مجلّد بزرگ « 3 » .
هامش
( 1 ) . تاريخ نظم و نثر فارسى ، ج 2 ، ص 666 .
( 2 ) . آثار الحجة ج 1 ص 38 ، آينه دانشوران ص 207 ، تربت پاكان قم ج 1 ص 256 .
( 3 ) . الذّريعة ، ج 18 ، صص 20 و 51 ؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان ، ج 2 ، صص 986 - 987 ؛ بيان المفاخر ، ج 1 ،