مرعشى نجفى موجود است . « 1 »
ابو تراب خليفه سلطانى
سيّد ابو تراب بن سيّد مرتضى بن سيّد علىّ بن سيّد مرتضى بن سيّد علىّ بن سيّد علاء الدّين حسين خليفه سلطان ، از بزرگان سلسلهء خليفه سلطانى در قرن دوازدهم هجرى است . بعد از كشته شدن نادر شاه ، كريم خان زند و ابو الفتح خان بختيارى و على مراد خان كه هريك داعيهء سلطنت داشته ، و بدان اميد مىگذرانيدند ، قرار بر آن دادند كه يكى از فرزندزادگان صفوى را به نام سلطان انتخاب كرده ، و خود در امور دخالت كنند .
قرعهء اين فال به نام ميرزا ابو تراب زده شد ، و او را به نام شاه اسماعيل سوم ناميدند . پس از آنكه كريم خان زند فىالجمله قدرتى يافت ، و بر حريفان خود غالب گرديد ، شاه اسماعيل سوم را چندين سال در قلعهء آباده مقيّد و محبوس ساخته ، مقارن فوت خود ( يعنى سال 1193 ق ) او را به اصفهان فرستاده ، و او را در خانههاى پدرى خود ساكن گردانيد ، و در همان چند روز به عالم جاودانى شناخت . ظاهرا صاحب عنوان ، در مزار ستّى فاطمهء اصفهان كه مزار خانوادگى سادات خليفه سلطانى است ، مدفون شده است . « 2 »
سيّد ابو تراب درچهاى
حاج سيّد ابو تراب مرتضوى فرزند آقا سيّد مهدى درچهاى عالم فاضل ، در روز عاشورا ( 10 محرّم الحرام ) سال 1332 ق متولّد شد . تحصيلات خود را نزد پدر بزرگوار خود آغاز نموده ، و در اصفهان از درس حاج آخوند زفرهاى ، شيخ محمّد حكيم خراسانى ، مير سيّد على مجتهد نجفآبادى ، آقا سيّد محمّد نجفآبادى ، شيخ محمّد رضا نجفى ، حاج آقا رحيم ارباب ، آقا سيّد محمّد رضا خراسانى و حاج مير سيّد على بهبهانى بهره گرفت . وى در كنار تحصيل به تدريس مشغول بود . پس از پيروزى انقلاب اسلامى ، به همكارى با
هامش
( 1 ) . فهرست مرعشى ، ج 6 ، ص 76 و 81 .
( 2 ) . مجمع التّواريخ ، صص 144 و 149 ؛ مزارات اصفهان ، ص 245 ؛ مكارم الآثار ، ج 1 ، ص 162 .