واقعهء وباى سال 263 در 92 سالگى وفات يافت . از حسين بن حفص ، بكر بن به كار و ديگران حديث شنيده است . « 1 »
ابن ريذوس ، على
ابو الحسن علىّ بن صباح بن على اصفهانى معروف به « ابن ريذوس » از محدّثين و حافظان حديث بوده ، از جبّر روايت مىنموده است . محمّد بن جعفر بن يوسف ، و ابراهيم بن عامر بن ابراهيم از او نقل حديث مىكنند . « 2 »
ابن ريذه ، محمّد
ابو بكر محمّد بن عبد اللّه بن ريذهء اصفهانى معروف به « ابن ريذه » از محدّثين اصفهان بوده ، و مافرّوخى در كتاب خود ، او را در شمار دانشمندان حديث و كلام كه متقدّم بر مافرّوخى بودهاند آورده است . « 3 » ابو الفتح مسعود بن احمد اسفينقانى نيشابورى « 4 » ، فاطمه جوزدانيّه و اسعد بن سعيد از او حديث روايت كردهاند : تولّدش در سال 440 ق بوده ، و سال وفاتش به دست نيامد . « 5 »
ابن زر ، احمد
احمد بن محمّد بن زر اصفهانى واعظ ، از محدّثين اصفهان در قرن چهارم و پنجم هجرى است .
ابن حجر عسقلانى او را معتزلى دانسته ، و شيخ آقا بزرگ گويد : اعتزال ، سپر تشيّع او بوده ، و به خاطر تقيّه ، رويّهء معتزله را پيشه ساخته است . وى در سال 422 ق وفات يافت . « 6 »
هامش
( 1 ) . ذكر اخبار اصفهان ، ج 2 ، ص 187 .
( 2 ) . ذكر اخبار اصفهان ، ج 2 ، صص 10 و 13 .
( 3 ) . محاسن اصفهان ، ص 29 .
( 4 ) . معجم البلدان ، ج 2 ، ص 180 .
( 5 ) . جعفر بن ابى طالب ، ص 25 .
( 6 ) . لسان الميزان ، ج 1 ، ص 330 ؛ النّابس ، ص 23 ؛ تاريخ تشيّع اصفهان ، ص 261 .