فضيلت او همين بس كه ابو نعيم اصفهانى در حقّ او گفته است : « كان غاليا فى الرّفض » . در اغلب كتب رجال و حديث شيعه از گذشته تا امروز از او ياد شده ، و او را ثقه دانستهاند .
محمّد بن زيد رطاب ، عبّاس بن سرّى و عبد الرّحمن بن ابراهيم مستملى از او روايت مىكنند . جماعتى از شيعيان قم از او درخواست كردند كه از اصفهان كه اغلب مردم آن اهل سنّت بودهاند به قم كه جايگاه شيعيان بود بيايد ؛ امّا او نپذيرفت ، و تا آخر عمر در اصفهان بود تا آنكه در سال 280 ( و يا سال 283 ق ) وفات يافت .
از كتب او است :
1 . اخبار زيد بن على 2 . اخبار كشتهشدگان از اولاد ابى طالب عليه السّلام 2 . قيام حسين بن على عليه السّلام 4 . مقتل الحسين عليه السّلام 5 . مقتل امير المؤمنين عليه السّلام 6 . الجمل 7 . فدك 8 . صفّين 9 . حكمين 10 . نهروان 11 . ما نزل القرآن فى امير المؤمنين عليه السّلام 12 . المودّة فى ذوى القربى 13 . كشتهشدگان از آل محمّد عليهم السّلام 14 . الغارات ، مطبوع و غيره « 1 » .
ابراهيم مؤدّب
ابو القاسم ابراهيم بن محمّد بن سليمان مؤدّب اصفهانى از محدّثين عامه اصفهان است . « 2 »
ابراهيم اصفهانى
ابو اسحاق ابراهيم بن محمّد بن عبيد اللّه بن عمر اصفهانى از محدّثين اصفهان در قرن سوم هجرى است . وى از اسيد بن عاصم و طبقهء او روايت حديث مىكند ، و سليمان بن
هامش
( 1 ) . ذكر اخبار اصفهان ، ج 1 ، ص 187 ؛ مفاخر اسلام ، ج 1 ، ص 241 - 250 ؛ دائرةالمعارف بزرگ اسلامى ، ج 2 ، ص 454 ؛ روضات الجنّات ، ج 1 ، ص 51 ؛ الكنى و الالقاب ، ج 2 ، ص 131 و 132 ؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان ، ج 1 ، صص 121 - 122 ؛ اعيان الشّيعة ، ج 5 ، ص 362 ؛ الفهرست ( شيخ طوسى ) ، صص 16 - 18 ؛ الفهرست ( ابن نديم ) ، ص 279 ؛ الانساب ، ج 3 ، ص 137 ؛ تاريخ تشيّع اصفهان ، صص 201 - 203 ؛ تاريخ اصفهان ، جابرى ، ص 286 .
( 2 ) . تاريخ اصفهان ، جابرى ، ص 286 .