ابراهيم مؤذّن
ابو اسحاق ابراهيم بن خليد ( مصغّر خالد ) قوّاس ، مؤذّن مسجد حفص بن سعدان بن ابو سليمان ، از محدّثين ثقهء اصفهان در قرن سوم هجرى است . از نعمان بن عبد السّلام روايت مىكند . ابو عمر حفص بن معدان بن حفص بن معدان بن ابى سليمان ، از او نقل حديث مىنمايد . وى مدت شصت سال مؤذّن مسجد حفص بوده ، و مردى مورد اعتماد ، نيكوكار و مسلمان بوده است . « 1 »
محمّد ابراهيم اصفهانى
آقا محمّد ابراهيم بن آقا رضا رئيس التجّار اصفهانى مشهدى ، عالم فاضل ، مؤلّف كتاب الاحتراز در رد بر رسالهء حسن الايجاز در ابطال اعجاز كه يكى از مبلّغين آمريكايى نوشته ، و خود را در آنجا به نام نصير الدّين مىنامد . مؤلّف ، اين كتاب را به مرحوم شيخ محمّد خالصى ( م 1383 ق ) هديه نموده ، و كتاب در سال 1342 ق در تهران به طبع رسيده است . « 2 »
ابراهيم خان ضرغام السّلطنه
حاج ابراهيم خان ضرغام السّلطنه فرزند رضا قلى خان ايلبيگى بختيارى ، از سياستمداران و عرفاى عهد قاجاريّه است . در سال 1272 ق متولّد شده است . از سران نهضت مشروطهخواهى در ايل بختيارى به دعوت علماء و مردم اصفهان با عدّهاى از قواى بختيارى به اصفهان آمده ، در نهم ذىحجّهء 1326 اصفهان را فتح نموده ، و سپس صمصام السّلطنه و ديگران وارد شده ، و حكومت اقبال الدّوله حاكم اصفهان را شكست دادند .
وى سرانجام در سال 1337 ق در تهران وفات يافت .
از دراويش سلسلهء خاكساريّه و در طريقت به لقب « حبّ على شاه » معروف بود . « 3 »
هامش
( 1 ) . ذكر اخبار اصفهان ، ج 1 ، ص 182 .
( 2 ) . دانشمندان و بزرگان اصفهان ، ج 1 ، ص 111 ؛ مؤلّفين كتب چاپى ، ج 1 ، ص 34 ؛ الذّريعة ، ج 1 ، ص 284 .
( 3 ) . شرح حال رجال ايران ، ج 6 ، صص 6 - 7 ؛ القاب رجال دورهء قاجاريّه ، ص 102 ؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان ، ج 2 ، ص 1021 .