نظام در دره " أحد " قرار داد وبه آنها فرمان داد كه خواه در صورت
شكست وخواه پيروزى از آنجا حركت نكنند تا فرمان حضرت
برسد ، اما همين كه آثار پيروزى پديدار گشت وجواهرات زنان
آشكار شد فرياد كشيدند :
" غنيمت ، اى قوم غنيمت " ! ! دره را رها كرده به سوى جمع
آورى غنائم به راه افتادند وبه فريادهاى " عبد الله بن جبير " اعتنائى
نكردند ، نتيجة اين عمل شكست سپاه اسلام وبه شهادت رسيدن
هفتاد نفر شد ، آنجا بود كه حضرت رسول ( صلى الله عليه وآله ) هر چه فرياد كرد جز
دوازده نفر كسى با أو نبود ( 1 ) .
8 - قضية " أحد " مربوط به سال سوم هجرت - كه مسلمانان
در ضعف قرار داشتند - بود اما اين صحنه براي آنان عبرت نشد
ودر پايان سال هشتم پس از فتح " مكة " كه تعداد دوازده هزار سپاهى
حضرت را همراهى مىكردند - يعنى دوازده برابر سپاهيان اسلام
در " أحد " - در " حنين " اين صحنه را تكرار كرده مجددا حضرت را
در وسط ميدان تنها گذاشتند ، قرآن كريم آن حادثه را اين گونه ترسيم
مىكند :
- * ( ويوم حنين إذ أعجبتكم كثرتكم فلم تغن عنكم شيئا
وضاقت عليكم الأرض بما رحبت ثم وليتم مدبرين - ثم أنزل الله
هامش
( 1 ) صحيح " بخارى " ، كتاب الوصايا ، باب 163 ما يكره من التنازع . . . ، ج 2 ، ج 4 ،
ص 79 و 80 .