وصالحان دارد ، مثلا خطاب به پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) مىفرمايد :
- * ( وإن حكمت فاحكم بينهم بالقسط ) * ( 1 ) .
يعنى : " اگر حكم كردى ، پس ميانشان با عدالت حكم نما " .
بنابراين أنبيا وجانشينان آنها حاكميت اجرائي دارند .
وهابيون نيز شعارشان اين است كه :
- * ( قل إنما ادعوا ربى ولا أشرك به أحدا ) * ( 2 ) .
يعنى : " بگو كه من تنها پروردگارم را مىخوانم وكسى را
شريك أو قرار نمىدهم " .
بنابراين توسل جستن به خداوند متعال توسط پيامبر
وأئمة ( عليهم السلام ) را تحريم مىكنند وآن را شرك مىدانند ، غافل از اينكه
توسل كننده به آنها اعتقادش اين نيست كه آن حضرات نفع يا ضرر
مىرسانند ، همچنان كه مشركين چنين اعتقادي درباره خدايان
خويش داشتند ، بلكه معتقدند همه چيز در دست خداست ، أو
يكى است وشريكي ندارد ، ما از اولياى أو - كه آبرومندان
درگاهش هستند - تقاضا مىكنيم كه براي ما نزد خدا دعا كنند واز أو
چيز بخواهند ، پس چقدر فاصله است ميان شرك وتوسل ؟ وچقدر
وحدت است ميان خوارج ووهابيت ؟
خوارج گفتند : " داورى جز براي خدا نيست " .
هامش
( 1 ) سوره مائده ، آية 42 .
( 2 ) سوره جن ، آية 20 .