دوازدهم اخلاق مذمومه مثل بخل و كبر و حسد و نحو آن را به كلى از خود سلب نمايد
سيزدهم ترك منهيات جملة و اگر ندرة اتفاق افتد زود به استغفار و توبه پردازد
چهاردهم ترك شبهات كه موجب وقوع در محرمات است
پانزدهم در چيزى كه به حال او فايده ندارد خود را مشغول ننمايد كه موجب قسوت و خسران است و در حديث است كه كسى كه طلب كند چيزى را كه براى او فايده ندارد از او فوت مىشود چيزى كه براى او فايده دارد و اگر روزى غفلت صادر شود بعد از تنبه تدارك نمايد به استغفار و توبه
( إِنَّ الَّذِينَ اتَّقَوْا إِذا مَسَّهُمْ طائِفٌ مِنَ الشَّيْطانِ تَذَكَّرُوا فَإِذا هُمْ مُبْصِرُونَ )
شانزدهم كم خوردن و كم خفتن و كم گفتن شعار خود سازد كه دخل تمام در تنوير قلب دارد
هفدهم هرروزى قدري از قرآن تلاوت كردن و اقلش پنجاه آيه است با تدبر
هيجدهم قدرى از اذكار و دعوات و رد خود ساختن در اوقات معينه
نوزدهم صحبت عالم و سؤال از او و استفادهء علوم دينيه به قدر حوصلهء خود تا مىتواند
بيستم با مردم بحسن خلق و مباسطت معاشرت كردن تا بر كسى گران نباشد و افعال ايشان را محملى نيكو انديشيدن و گمان بد به كسى نبردن
بيست يكم صدق در اقوال و افعال را شعار خود قرار دادن
بيست دوم توكل بر حق سبحانه و تعالى كردن در همهء امور و نظر بر اسباب نداشتن
بيست سوم بر جفاى اهل و متعلقان صبر كردن و زود از جا درنيامدن و بدخوئى نكردن
بيست چهارم امر بمعروف و نهى از منكر به قدر وسع و طاقت كردن
بيست پنجم اوقات خود را ضبط كردن و در هر وقتى از شبانهروز وردى قرار