شيخ محمد بن يوسف هروى :
( زنده در سال 938 ق ) از مشاهير پزشكان قرن نهم ايران بوده و در هرات مىزيسته است و در پايان زندگى با ظهير الدّين بابر بهندوستان رفته و رسالهء غرايب و عجايب هندوستان را در آنجا تأليف كرده و نيز كتابى در لغات و اصطلاحات طبى دارد بنام جواهر اللغة يا بحر الجواهر كه نخست آن را بنام جلال الدّين ملك دينار از امراى زمان خود تأليف كرده و سپس روايت ديگرى از آن انتشار داده است .
( سالنامهء پارس ، بقلم سعيد نفيسى )
1 - بحر الجواهر فى حل لغات السائر ( عربى ) :
( اسامى ادويه و اصطلاحات اطباء و تراجم مشاهير اطباء . تاريخ فراغت از تأليف 938 ص ) طهران ، 1288 ق ، سنگى ، وزيرى ، باهتمام ميرزا سيد رضى طبيب طهرانى ، بىشماره صفحه .
جمال الدّين محمد عز الدّين ابو المظفر ابن يوسف بن حسن بن محمد زرندى حنفى مدنى :
( 693 - 750 ق ) در مدينه متولد شده و در آنجا نشو و نما يافته و نزد والد خود به تحصيل پرداخته تا عالم و محدث گرديده . بعد از وفات والد خود به شيراز رهسپار و در آنجا بمنصب قضاء رسيده .
بسال 570 ق بشيراز در گذشت و در آنجا مدفون گرديد ( مقدمهء كتاب ) در دانشمندان و سخنسرايان فارس ، ج 3 ، ص 310 ، تاريخ وفات وى 759 ضبط شده است .