496 + 486 + 464 + 504 ص .
جمال الدّين محمد بن عبد الرزاق اصفهانى :
( ) بزرگترين شاعر عراق در قرن ششم بود .
در اصفهان متولد شد و تمام عمر خويش را در آن ديار گذرانيد و از جوانى بشعر گفتن آغاز كرد و از شعراى مخصوص خانوادهء صاعديه بود . عاقبت در اصفهان بسال 588 درگذشت ، او يكى از فصيحترين شعراى ايران است و قصايد غرا دارد كه بسبك خاصى كه هم سبك عنصرى و هم سبك مسعود سعد سلمان در آن پديدار است سخن مىگفته و مخصوصا قصايد بلند در نصايح و معارف دارد ( سالنامهء پارس ، بقلم سعيد نفيسى ) .
ساير مآخذ : تذكرهء دولتشاه ، ص 90 ، مجلهء ارمغان ، سال 22 ، شمارهء 2 و 3 و 4 .
1 - ديوان شعر :
طهران ، بىتاريخ ، سربى ، رقعى ، بتصحيح عبد الجواد اديب نيشابورى ، 263 ص .
طهران ، 1320 ش ، سربى ، رقعى ، بتصحيح وحيد دستگردى ، 504 ص .
طهران ، 1326 ش ، سربى ، رقعى ، بتصحيح وحيد دستگردى ، 503 ص .
محمد عبد السعيد خان :
( )
1 - اساطير العربية قبل الاسلام ( عربى ) :
قاهره ، 1937 م ، سربى ، رقعى ، 155 ص .
ميرزا محمد بن عبد الصبور خوئى حكيم قبلى :
( ) وى اهل خوى و در تبريز مقيم بوده و هميشه