وى را كتابيست كه به نثر بسيار فصيح در تاريخ هندوستان نوشته و باسم تاريخ فخر الدّين مبارك معروف است و منظومهء در تاريخ سلاطين غور به بحر متقارب سروده و از اشعار ديگر وى ابياتى چند بما رسيده است .
( سالنامهء پارس ، بقلم سعيد نفيسى ) ساير مآخذ : مجمع الفصحاء . ج 1 . ص 374
1 - تاريخ فخر الدّين مبارك شاه :
لندن ، 1927 م ، سربى ، رقعى ، بتصحيح ادوارد روبنسون ، 84 + 20 ص .
سيد محمد مبارك بن محمد بن محمود علوى كرمانى مدعو به مير خواند :
( ) جامع كتاب سير الاولياء در احوال مشايخ چشتيه . وى بصغر سن بشرف بيعت شيخ - نظام الدّين اولياء رسيد و بعد از او به خدمت خلفاى او بوده از شيخ نصير الدّين محمود كه اجل خلفاى شيخ موصوف بود تربيت يافته .
( تذكرهء علماى هند ، ص 82 )
1 - سيرة الاولياء ، تذكرهء عرفاء :
هند ، 1302 ق ، سنگى .
مجد الدّين مبارك بن ابى الكرم محمد ابن محمد جزرى ابن اثير :
( 544 - 606 ق ) ابن اثير كنيت سه برادر از دانشمندان ادب و تاريخ و حديث و جزء آن ، اول : برادر مهين ، مجد الدّين مبارك از مردم جزيرهء ابن عمر . مولد 544 در جزيرهء مزبور ، وفات 606 بموصل . چندى كاتب سلاطين بوده و بعد در اثر بيمارى دست و پاى او از حركت باز ماند و معتكف خانه گشت و به كار تصنيف پرداخت .
اكابر و علماء پيوسته بديدار او مىشدند .