1 - تذكرة المعاصرين حزين : سعيد قصاب شعر بسيارى از مردم در حفظ داشت و بمجلس شعرا رفته در گفتن غزلها با ايشان موافقت كردى . مكرر شعر خود را در خدمت مرحوم ميرزا صائبا خوانده و با آنكه خط و سواد نداشت ديوان اشعارش بيست هزار بيت باشد .
هرگز در قوافى و استعمال لفظ بىموقع خود غلط نكردى و سليقهاش با عدم بضاعت از عهدهء ربط كلام و روانى سخن برآمدى . در مراتب ديگر خود فوق طاقت موز و نان صاحب سواد است . ادبيات خوب كه آن را با كلام شاعر چندان فرقى نباشد دارد . در آخر ترك پيشه كرده ساكن مشهد مقدس شده در كهنسالى در آن مشهد مقدس مدفون گرديد .
اشعارش در السنه و افواه داير و در اين مقام حفظ آن قاصر بود .
2 - تذكرهء صبح گلشن ص 331 : قصاب نامش سعيدا موزون طبع خوشگفتار در خطهء كاشان گذشته و بر سر ديوانى كه اينك حاضر است قصاب بمعنى قصبباف نوشته لكن كتب لغت از اين معنى آبى است و از فحواى بعض مقاطعش مستفاد مىشود كه حرفهء او جزارى و قصابى بر انموذجى از آن گوش بايد نهاد و داد رسائى طبع بايد داد . بالجمله شاعر رنگين خيال و سخنور خوشمقال بود كلياتش كه در سنهء 1176 داخل كتابخانهء احمد شاه پادشاه دهلى شده اين وقت موجود و همگى ابياتش قريب هزار و پانصد معدود است .
( مقدمهء ديوان ) ساير مآخذ : تذكرهء حزين ص 120 1 - ديوان شعر :
طهران ، 1338 ش ، سربى ، رقعى ، ابن سينا ،
مؤلفين كتب چاپى فارسى و عربى از آغاز چاپ تاكنون ( فارسي ) — صفحة 922
مساهمون: خانبابا مشار
ص٩٢٢