شاهرخ مريدان بسيار يافت و كارش بالا گرفت چنان كه شاهرخ در زمان سلطنت خود بديدن او مىرفت ، پس از چندى بخراسان بازگشت و در خرجرد جام ساكن و بسال 837 در آنجا در گذشت . وى از بزرگان عرفا و مردى بسيار دلير و بىباك بوده بههمينجهت گروهى از معاصرانش او را كافر مىدانستهاند و مىگفتند مريدان خود را از عبادت منع مىكرده و مسلك اشتراكى و اباحى داشته و برخى هم وى را پيرو طريقهء حروفى دانستهاند ، بهر صورت يكى از مشاهير شعراى صوفى مشرب ايران در قرن نهم بوده است .
( سالنامهء پارس ، بقلم سعيد نفيسى ) 1 - كليات قاسم انوار ( شعر ) :
طهران ، 1337 ش ، سربى ، وزيرى ، سنائى ، 112 + 419 ص .
ميرزا ابو القاسم شيخ محمد قاسم بن محمد - تقى بن محمد قاسم اردوبادى تبريزى نجفى
: ( 1274 ق - 1333 ق ) اصلا اردوبادى و در تبريز متولد و در نجف ساكن بوده . فقه و اصول را در نجف و سامراء و كاظمين تلمذ نموده پس از آن به تبريز معاودت نموده و مدت هفت سال در آنجا مقيم بوده بعدا بمشهد مقدس و از آنجا ثانيا بنجف رفته و بتدريس و تأليف اشتغال داشته و از سه نفر علماء نجف اجازهء اجتهاد دارد .
در شعبان 1333 ق در اثناى سفر دوم بمشهد مقدس رضوى در همدان وفات يافت و بعد از چند سال فرزندش ميرزا محمد على اردوبادى جسد شرا بنجف نقل داده و در يكى از حجرات