از بزرگزادگان كاشانست . در اول حال و اواخر دولت زنديه چند سال در شيراز ساكن بود و بعد از آن بكاشان رفته و نزد خاقان كمال امتياز يافته و بلقب ملكالشعرائى امتياز يافت و چندى بحكومت كاشان و قم منصوب بود .
چون آن شغل با التزام دربار منافى بود از آن خدمت بالضروره استعفا نمود و بالزام دربار اختصاص يافت . در دورانى كه در شيراز بود اگر چه بواسطهء صغر سن درك كمالات وى كما ينبغى نمىنمود لكن فيض صحبتش بسيار دست مىداد . بعد از آن در طهران نيز چندين بار ملاقات دست داد و با من كمال محبت و و داد داشت . قريب دو هزار بيت شعر در هر فن از فنون شاعرى گفته در اكثر صنايع شعرى صاحب تسلط بود و در سنهء 1237 ق در گذشت ( تذكرهء دلگشا ، نسخهء خطى ) .
ساير مآخذ ، مجلهء يادگار ، سال 5 ، شمارهء 1 و 2 ص 144 ، مدايح معتمد الدوله نسخهء خطى كتابخانهء ملك .
1 - ديوان شعر :
طهران ، 1341 ش ، سربى ، وزيرى ، اقبال ، باهتمام محمد على نجاتى ، 79 + 842 ص .
2 - شاهنامه شعر :
( در وقايع سلطنت فتحعلى شاه و نياكان او ) بمبئى ، 1867 م ، سنگى ، وزيرى ، باهتمام ملكالكتاب شيرازى ، 132 ص .
بمبئى ، 1890 م ، سنگى ، وزيرى ، 123 ص .
3 - گلشن صبا ( شعر ) :
طهران ، 1313 ، ش باهتمام ملكالشعراء بهار ، ناشر كوهى كرمانى ، 48 ص .
طهران ، 1308 ، ش ، سربى ، جيبى ، 44 ص .
مؤلفين كتب چاپى فارسى و عربى از آغاز چاپ تاكنون ( فارسي ) — صفحة 764
مساهمون: خانبابا مشار
ص٧٦٤