جد اعلاى مصنف فخر الملك عصامى كه در بغداد وزارت خلفاى عباسى را داشته .
در اوايل قرن هفتم بهندوستان مهاجرت كرده و او و فرزندان او در دربار پادشاهان هند وزارت و رياست يافتهاند . وى بعد از سنهء 751 از هندوستان بحجاز مسافرت كرده و در آنجا وفات يافته است . عصامى گرچه بپايهء شعراى استاد نمىرسد اما در اشعار او لطف و تازگى و سادگى خاصى است كه مسامحات او را جبران مىكند چنان كه او را در رديف گويندگان شيرين زبان فارسى مىتوان شمرد و مخصوصا از نظر بيان وقايع تاريخى هندوستان منظومهء وى ارزشى بسزا دارد ( مجلهء يغما سال 2 شمارهء 2 و 3 ص . 118 ) .
1 - فتوح السلاطين ( مثنوى ) :
( تاريخ فراغت از نظم 751 ق ) .
مدرس ، وزيرى ، بتصحيح يوشع استاد ادبيات فارسى ، 780 ص .
عصفرى ( رجوع شود به ) عباد .
عصفورى ( رجوع شود به ) عبد على بن خلف .
خواجه فخر الدّين عصمت اللّه بن مسعود بخارى متخلص به نصيرى
: ( - 829 ق ) از شاعران نامى و از خاندان معروف بوده و نسبش بجعفر بن ابى طالب مىرسد .
وى در شاعرى معروف شده و در قصيده و غزل و مثنوى دست داشته و تاريخ و رياضيات را خوب مىدانست و در زمان الغ بيك از شاعرى چشم پوشيد و سرانجام بسال 829 در گذشت .
( سالنامهء پارس بقلم سعيد نفيسى ) 1 - حل رموز :