متولد شده . پدرش سيد محمد رضا كه شغل بزازى داشت در طفوليت او در گذشت وى تحت .
سرپرستى عمويش قرار گرفت تا بسن هفده سال رسيد در اين وقت وى را براى بازرگانى از شيراز ببوشهر فرستاد . ميرزا علىمحمد در آنجا نه فقط از لحاظ علاقه بمسائل مذهبى توجه مردم را جلب كرد بلكه حسن اخلاق و قيافهء نيكوى او مردم را مجذوب او مىنمود اين بود تجارت را رها كرده سفرى به مكه و عتبات نمود و در آنجا مريد حاج سيد كاظم رشتى شد . ميرزا علىمحمد بفكر افتاد كه خود را بعنوان مصلح و نجاتدهندهء جامعه معرفى نمايد و در سال 1844 م خود را بعنوان باب معرفى نمود و عدهء از مريدان سيد كاظم رشتى مريد او شدند . در خلال اين احوال وى از مكه ببوشهر آمد و بمحض ورود به خاك ايران او را توقيف كرده بشيراز بردند . در تابستان 1846 م در شيراز بيمارى طاعون بروز كرد و مردم را مضطرب نمود در وسط اضطراب عمومى باب از شيراز به طرف اصفهان گريخت . در سال بعد او را از اصفهان بطهران
مؤلفين كتب چاپى فارسى و عربى از آغاز چاپ تاكنون ( فارسي ) — صفحة 582
مساهمون: خانبابا مشار
ص٥٨٢